sky on fire 2147351 1920

Bloedkanker als boodschapper

Het is wonderlijk hoe het leven zich soms ontvouwt. Zo kan een leven wat zich in een rustige flow voortkabbelt ineens veranderen in een alles verwoestende stroomversnelling met

rotsblokken, draaikolken en watervallen. Ik kreeg zo’n signaal dat ik onmogelijk kon negeren, alsof de Goden zeiden "genoeg tegen de stroom ingegaan, het is tijd om je over te geven aan de stroom van het leven". Ik moest mezelf onder ogen komen, ging op (zelf)onderzoek en ontdekte de kracht van autonoom positief denken.

De trigger, cardiale AL Amyloïdose
Eind 2017 werd ik totaal onverwacht geconfronteerd hartfalen en kort daarna met twee herseninfarcten binnen 6 weken. Of dat nog niet genoeg was kreeg ik begin 2018, na diverse onderzoeken in het Erasmus MC, de diagnose cardiale AL Amyloïdose. Een zeldzame progressieve en levensbedreigende aandoening.

AL Amyloïdose is een systeem- en stapelingsziekte die ontstaat uit een kanker van plasmacellen. Die plasmacellen produceerden ongecontroleerd (woekeren) zeer afwijkende eiwitten die in die hoeveelheid niet meer door mijn lichaam opgeruimd konden worden en zich hebben afgezet en gestapeld op mijn hartspier met hartfalen als gevolg.

Overtuigingen
De ene arts zei dat ik een levensverwachting van een jaar of 10 tot 12 heb en ook dat AL Amyloïdose ongeneeslijk is en dat ik uiteindelijk zal bezwijken aan hartfalen. Een andere arts zei dat ik na de behandeling weer een jaar of 20 vooruit kan en misschien wel langer.

"Resultaten uit het verleden bieden (g)een garantie voor de toekomst"

Uitspraken omtrent levensverwachting zijn klaarblijkelijk gebaseerd op historische data en een statische werkelijkheid. Stel dat ik die overtuiging overneem dat ik nog maar een jaar of 10 tot 12 heb en de rest van mijn leven ziek en patiënt blijf, programmeer ik mijzelf dan op die toekomstige realiteit?
Of het nu mijn eigenwijsheid is of een ontkenning van mijn sterfelijkheid of een niet willen toegeven aan mijn doodsangst, ik voel(de) een diep weten dat ik het vermogen heb om mijzelf te genezen. In een ‘visioen’ zag ik dat ik nog niet klaar ben op deze wereld en maakte ik bewust de keuze om te blijven. Ondanks dat ik geen precieze antwoorden heb over het hoe en wat, sterkt dit mij in mijn gevoel van vertrouwen.

Ik ben er ook van overtuigd dat deze ingrijpende gebeurtenis mij iets duidelijk wil maken, dat de bloedkanker die eraan ten grondslag ligt te zien is als een boodschapper. Vanuit mijn eenvoudige logica dat het leven Goddelijk is en dus perfect is zoals het is, omdat het anders zo niet zou zijn, zijn die AL Amyloïdose, de CVA's en het hartfalen er met een bedoeling. Dit hielp mij accepteren.

Opvallende uitspraak
Op een patiëntendag in 2019 zei een andere arts en Amyloïdose expert iets opmerkelijks: “het lijkt soms alsof amyloïd fibrillen een voorkeur voor één specifiek orgaan hebben”. Huh, is het dan geen willekeur, toeval of pech! Zit er dan misschien een ‘hogere’ bedoeling achter? Dit was overigens de laatste keer dat ik naar een patiëntendag ben geweest. De sfeer aldaar voelde voor mij zo dat er veel aandacht is voor patiënt- en ziek-zijn.

De uitspraak van die ene arts gaf de ingeving dat het specifieke orgaan de (metaforische) plaats in het lichaam is die nodig aandacht verdient. Bij mij is dat specifieke orgaan het hart. Het hart draagt de symboliek van liefde, identiteit, gevoel en passie en staat ook bekend als de zetel van de ziel. Ook het beenmerg (de bloedfabriek) waar de kanker ontstond, en het bloed hebben misschien een boodschap voor mij. Volgens de antroposofie is: ‘bloed is leven’. Eén en ander riep de volgende vragen op:

  1. Woekert er iets in het fundament van mijn leven en/of in mijn levensenergie?
  2. Sta ik wel met twee voeten stevig op de aarde?
  3. Heb ik nu geleefd of voornamelijk overleefd?
  4. Triggerde het ‘koude’ bericht ‘je hebt AL Amyloïdose en gaat binnen 18 maanden dood als we niet behandelen’ mijn doodsangst of mijn levensangst, de angst om vrijuit, in overgave, overvloed en vertrouwen te leven?

Nu ik dit zo schrijf, voel ik dat in deze vragen een grote kern van waarheid ligt en het triggerde mijn bijna obsessieve zoektocht naar mijn levensintentie en levensbestemming.

"Nieuwsgierigheid als trigger tot (zelf)onderzoek"

Dit wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan om te onderzoeken naar wat er nu precies in mijn lichaam gebeurt. De gedachte hierachter was dat als ik dit mechanisme begreep, ik dan kon ik onderzoeken of ik een gelijkenis ervan in mijn gedrag en leven herken.

Ik verdiepte mij in bronnen die ingaan op 'de zin van ziek zijn' en 'de (metaforische) betekenis van ziektebeelden'. Daar is veel interessants over te vinden, waar ik nu niet verder op inga. Alhoewel het vaak gerenommeerde bronnen betreft, hoeft voor mij niet elk perspectief, elke bron wetenschappelijk onderbouwd en erkend te zijn om, waar of van waarde te zijn. Door vanuit die perspectieven mijn situatie te beschouwen, gaf interessante inzichten.

Ik stapelde zelf ook
Naar aanleiding van mijn onderzoek stelde ik mijzelf de volgende 'eenvoudige' vragen:
1. Waartegen heb ik mij allemaal afgezet/wat heb ik allemaal gestapeld in mijn leven?
2. Wat is er in mijn leven allemaal gaan woekeren?
3. Waar en hoe heb ik mij van het leven en de levensstroom afgescheiden?
4. Op welke manier is kanker een transformatieziekte voor mij?

Zonder daar nu in detail op in te gaan, leverden deze vragen een schat aan inzichten op. Of die inzichten nu correct zijn, is niet relevant voor mij. Ze zijn absoluut waardevol geweest om tot zelfinzicht te komen en om dingen anders te gaan doen.

“Zelfinzicht is de sleutel tot zelfbekrachtiging”

Om een paar voorbeelden te noemen: ik kocht veel 'interessante' boeken en legde ze ongelezen op een stapel. Ik verzamelde en bewaarde allerlei papieren, handleidingen, ebooks en trainingen, waarvan ik dacht die ooit nog nodig te hebben. Ik plakte overal 'geeltjes' met reminders, ideeën en to do's maar deed daar niks mee. Ik piekerde veel en uitte mijn gevoel niet, ik stapelde emoties. Ik maakte niet de stap naar concreet iets met al die gestapelde ‘belangrijkheden’ te doen. Ik vertoonde uitstelgedrag en je zou kunnen zeggen dat e.e.a. onbeheerst woekerde, maar vanuit welke behoefte en met welk doel?

Het leven opnieuw uitvinden en opbouwen
Om aanknopingspunten te vinden om mijn leven opnieuw vorm te geven bracht de voorzienigheid mij bij een kinesioloog. Een kinesioloog werkt op de stress en communicatie tussen lichaamscellen, identificeert blokkades en doet een beroep op het zelfhelend vermogen van het lichaam.

Bij het aandacht besteden aan mijn verlangen een nieuwe ingang te vinden om bezig te gaan met mijn ‘zijn’ kwamen stress en enkele overtuigingen en thema’s, allen met een belemmerend karakter, aan het licht. Ik stond als het ware in een permanente stand van alertheid en van fight or flight en mijn lichaam liet dit keer op keer feilloos zien.

Het besluit van mijn lichaam om mij op deze wijze tegen onveilige en pijnlijke situaties te beschermen, werkte juist contraproductief, totdat ik mij ervan bewust werd. Mede door een meer autonome positieve mindset voel ik mij nu meer gebalanceerd, gecentreerd en relaxt.

Thema’s en overtuigingen
De thema’s vinden allemaal hun oorsprong in mijzelf veilig voelen om mijzelf te laten zien en vanuit mijn gevoel te uiten en daarmee ook in zelfacceptatie, zelfwaardering en zelferkenning. Ik kwam er tot mijn verbazing achter dat ik mijzelf meer afwijs en afkeur dan dat ik mij door anderen afgewezen en afgekeurd voel en ook dat ik dat ik meer waardering krijg van anderen dan dat ik mijzelf waardeer. Ik dacht echt dat ik mijzelf minder afwees en meer waardeerde dan ik blijk te doen.

De overtuigingen vinden allemaal hun oorsprong in de zelfafwijzing en zelfontkenning van mijzelf. Ik noem dit de zogenaamde ‘ik-niet-overtuigingen’. Dit zijn veelal zelf-saboterende overtuigingen die blootgelegd worden door emoties die doorgaans ‘negatieve emoties’ worden genoemd. Ze leggen ook een mechanisme bloot van compensatiegedrag, de coping- strategieën vanuit de ‘ik-moet-overtuigingen’, met als uiteindelijk gevolg dat ik in de dramadriehoek (slachtoffer - dader - helper) bleef cirkelen.

Al met al behoorlijk zelfdestructief, zoals ik aan den lijve heb ondervonden. De andere kant is dat al die overtuigingen triggers zijn om te komen tot zelfinzicht, zelfbekrachtiging en zelfleiderschap vanuit vertrouwen in en overgave aan het Zelf en mijn Zielsintentie.

Autonome en positieve denkkracht en mindset
Het mooie van mens-zijn is dat ik een vrije wil heb en dus zelf kan bepalen wat ik wil en zelf de regie heb in het realiseren daarvan. Ik kan kiezen waar ik mijn aandacht en mijn denken op wil richten.

Soms kon ik in het ziekteproces ineens mijn grip op mijn gedachten en gevoelens verliezen. Dan kregen die een belemmerend en vernauwend karakter en dan kwam ik in een neerwaartse emotionele spiraal van bang, onveilig, depressief, wanhoop en opgeven. Soms bleef ik op één niveau hangen, soms schoot ik door tot op het dieptepunt. Ongeacht het niveau waar ik in ‘bleef hangen’, ik kon mijzelf altijd herpakken.

"Ben ik me ervan bewust dat ik me ervan bewust ben?"

Ik heb geen directe invloed op het ontstaan van dit soort situaties, die zijn er ineens, als een duveltje uit een doosje. Waar ik wel invloed op heb is hoe ik hiermee wil omgaan en omga. Dit vraagt een zekere mate van gewaarwording (wat voel en denk ik nu) en van aandacht en focus.
Hierdoor kreeg ik inzicht in de mechanismen en overlevingspatronen die ik gedurende mijn leven heb ontwikkeld en misschien al wel van daarvoor heb meegenomen. Het zijn gedachten en overtuigingen uit mijn onderbewuste die dit aansturen.

“Uit onderzoek blijkt dat 90% van de mensen zelf-ontkrachtende Gedachten en overtuigingen heeft, waarvan zij zich niet bewust zijn“

Hebben die gedachten en overtuigingen zich eenmaal laten zien, dan kan ik ze niet meer niet zien. Dan heb ik er met mijn denkkracht en mindset invloed en grip op en kan ik die bewust vervangen door een positieve mindset. Een kwestie van consequent doen.


Een puzzelstukje dat mijn puzzel completeert
En toen ik in aanraking met het werk van celbioloog Dr. Bruce Lipton, bestseller auteur van o.a. ‘De Biologie van de overtuiging’.

Dr. Bruce Lipton is de grondlegger is van wat nu in de epiginetica de nieuwe wetenschap wordt genoemd. Hij deed uitgebreid onderzoek (op stamcellen) naar de moleculaire processen waarmee cellen informatie verwerken. In 1985 besefte hij plotseling dat het leven van een cel wordt bestuurd door zijn fysieke en energetische omgeving. Met zijn grensverleggend onderzoek heeft hij aangetoond dat niet het DNA bepalend is voor de ontwikkeling van een organisme, maar onze mindset.

Hij toonde aan dat de genen - als een blauwdruk - wel of niet worden gelezen. Ze worden getriggerd door onze waarnemingen, gedachten en overtuigingen. Dit had een paradigm shift in de celbiologie tot gevolg; het leven wordt niet bestuurd door genen, het leven wordt bestuurd door overtuigingen, ongeacht of deze nu waar of niet waar, positief of negatief zijn.

Gezonde mensen, mensen zonder geboortedefect, kunnen ziek worden ten gevolge van fysiek trauma, door toxines of (zichzelf vergiftigen) middels beperkende zelf-saboterende gedachten en overtuigingen (mindset).

"De omgeving en onze perceptie van de omgeving kunnen de genetische code daadwerkelijk herschrijven. Het verandert het DNA niet, het verandert de uitlezing van het DNA. DNA, of de genen, zijn een blauwdruk"

En genen? Die zijn wat ze altijd zijn geweest. In de opvatting van Dr. Lipton zijn genen eenvoudigweg moleculaire blauwdrukken die al dan niet gelezen worden en die een rol spelen bij de vorming van cellen, weefsels en organen.

Verrijkende consequenties
Het werk van Dr. Lipton heeft verrijkende consequenties, zowel op het zelf-genezend vermogen als op de kwaliteit van leven.

"Het ontsluit het scheppende vermogen van de mens, de mens als co-creator van het leven"

Als mens hebben we op beiden veel meer invloed dan soms gedacht. Voor mij bevestigde zijn werk wat ik onbewust aanvoel en intuïtief weet. Ineens had ik de woorden erbij en een onderbouwing, theorie, waarmee ik de puzzelstukjes van mijn leven op hun plaats kan leggen en ik weer aansluiting op de levensstroom vind.

“Zelfinzicht is de sleutel tot zelfbekrachtiging”

Transformatie

Had ik ziek worden kunnen voorkomen? Dit is een interessante en tegelijkertijd een overbodige vraag. Ik ben ziek geworden en ik heb het ziek-zijn-proces moeten doormaken, zowel fysiek, mentaal, emotioneel als spiritueel. Ik had het ermee te doen en een aantal overtuigingen hebben mij hierin ondersteun:

  1. Als Ziel heb ik gekozen voor dit leven en als mens heb ik een levenspad met een levensintentie en een levensbestemming. De brug tussen deze beiden wordt gevormd door allerlei ervaringen, waardoor ik mijn kwaliteiten en talenten ontwikkel en tot uiting kan brengen.
  2. Elke heftige 'negatieve' gebeurtenis die zich in mijn leven aandient, is er met een bedoeling.
  3. Alles wat ik nodig heb om die gebeurtenis (ervaring) te doormaken is aanwezig of dient zich aan.
  4. Net als ieder ander beschik ik over een zelf-genezend vermogen.

Als ik vooraf de keuze had gehad, had ik er hoogstwaarschijnlijk niet voor gekozen om ziek te worden. Het klinkt misschien vreemd, maar achteraf had ik het niet willen missen, het heeft mij veel moois, bewustwording en (zelf)inzicht gebracht.

“De zin van het leven, is het leven zelf"

Nu, bijna 3 jaar verder heeft mijn lichaam hard gewerkt aan herstel. Mijn bloed is vrij van ziekteactiviteit. De eiwitafzetting op mijn hartspier is al met 75% verminderd, mijn hartspier heeft bijna weer de oorspronkelijke dikte. Mijn hartfunctie is sterk verbeterd en verbeterd nog steeds.


Naast het fysieke herstel ben ik ook mentaal en emotioneel gegroeid. Ik uit mijn gevoel eerder en gemakkelijker en ben gegroeid in overgave, vertrouwen en eigenwaarde. Ook ben ik milder geworden en heb ik de kracht van mijn autonome positieve denkkracht en mindset leren kennen. Daarmee heeft de bloedkanker als boodschapper zijn taak vervuld. Ik ben blij en dankbaar.

~~~~~

Op het moment dat kanker of een andere levensveranderende ervaring je levenspad kruist, heb je het er simpelweg mee te doen. Het is er en het wil je waarschijnlijk iets duidelijk maken. Jij hebt invloed op hoe je ermee omgaat. Hoe je dat doet is aan jou. Als jij wilt kan ik je daarbij helpen.

Voor meer informatie over epiginetica. Voor het boek De biologie van de overtuiging, hoe je gedachten je leven bepalen.

 

Marcel Hermsen ~ december 2020