El Capitane 1

Het leven is als een free solo klim

Op 3 juni 2017 klom Alex Honnold in een vrije klim alleen in minder dan 4 uur naar de top van El Capitan, een 900 meter hoge granieten bergwand in het Yosemite National

Park in Californië. In de docu van deze adembenemende klim herkende ik een aantal gelijkenissen met mijn leven.

Free solo climbing
alex honnold climbBij deze vorm van bergwand beklimmen klimt de klimmer naar de top zonder enige vorm van hulpmiddelen en zekering. Hij gebruikt geen klimijzers, klimhaken en ook geen touw. Waar de klimmer over moet beschikken, is zijn goed getrainde lichaam en zijn excellente klimvaardigheid. Met zijn handen, benen en voeten vindt hij via (minuscule) uitsteeksels, spleten en (smalle) richels zijn weg naar boven. Natuurlijk vraagt dit veel training en voorbereiding en vooral geen angst. Eén klein foutje en je valt je dood tegemoet. Dan stort je te pletter. Met andere woorden, een free solo climber moet vertrouwen hebben in zijn eigen kunnen, zonder zichzelf te overschatten, om zo zijn weg naar boven te vinden.

Een free solo climber gebruikt geen zekeringen, hij moet het doen met zijn spierkracht, klimvaaardigheid en zijn zelfvertrouwen. Alex Honnold heeft voorafgaand aan zijn free solo climb de mogelijke routes uitvoerig met en zonder klimgereedschap verkend en de rotswand een paar keer beklommen. Ook heeft hij de klim van El Capitane gevisualiseerd zodanig dat hij elke stap kon dromen.

Ankers en zekeringen
Een conventionele rotswandbeklimmer gebruikt allerlei klimgereedschappen, zoals ankers, haken, een klimhamer, touw en zekeringsapparaten. Allemaal hulpmiddelen met de bedoeling zichzelf te zekeren en daardoor te voorkomen dat hij te pletter valt. Zo klimt en vindt hij zijn weg van ankerpunt naar ankerpunt. Hierin zie ik een gelijkenis met mijn leven.

Horizontaal berg beklimmen
Zoals ik tot voor kort mijn weg in het leven vond en aflegde was ook van ankerpunt naar ankerpunt. Of anders gezegd, van zekerheid naar zekerheid. Dit zekerheidszoekende gedrag staat ook wel bekend als 'controle houden'. Op het moment dat er zich iets nieuws in mijn leven aandiende, bijvoorbeeld vakantie met een nieuwe bestemming, wilde ik vooraf zo'n beetje alle hoe's, wat's, wie's en waar's precies weten. Dit om vooraf een gevoel van veiligheid en zekerheid te hebben over wat komen gaat, maar ook of het mij leuk lijkt. Overigens zou ik dit destijds zo niet noemen, mede omdat ik dit toen nog niet herkende. Ik hield niet van onbekende situaties, locaties en grote gezelschappen waar ik niemand ken. Ook daar zocht ik houvast door met iemand te gaan, bij één persoon te blijven die ik ken of ik ging liever niet.

De steile berg, een obstakel
Op het moment dat ik op mijn pad een obstakel of tegenslag ontmoette, ervoer ik dat als een onoverkomelijke steile berg en deed ik precies hetzelfde, namelijk houvast en zekerheid te zoeken en controle over het verloop te houden. Dit deed ik bijvoorbeeld door op anderen te leunen en op hun zienswijze 'wat zij zouden doen' te vertrouwen. Ik zocht 'het' buiten mijzelf. Dit noem ik onzekerheid-mijdend en zekerheid-zoekend gedrag. Ik stond niet met rechte rug voor mezelf, wat de vele rugklachten mij waarschijnlijk duidelijk wilde maken. 

Een vriendin zeieens tegen mij "Marcel, jij bent net als ik een zoeker". Dit heeft er na de zoveelste confrontatie met mijzelf en pijnlijke afwijzing uiteindelijk toe geleid dat ik het pad van de 'Zoeker' ontdekte. Daardoor ontstond een keuzemogelijkheid hoe ik mijn pad verder wil bewandelen. Ook werd mij duidelijk dat er meerdere onderliggende intenties zijn die richting geven aan 'de Zoeker'. Voor mij waren dat:

  • de zoeker die 'mentaal' wil begrijpen hoe de wereld werkt en hoe zich in die wereldstaande te houden. Dit ging voor mij over gevoel van veiligheid en zekerheid.
  • de zoeker die antwoorden wil vinden op devraag "wat wil ik nou eigenlijk?". Dit gaat voor mij over het vinden van mijn pssie..

In zekere zin is een free solo climber ook een zoeker, immers hij zoekt ook - alleen - zijn weg om zijn doel te bereiken.

Archetypen van Jung
Carl Gustav Jung - grondlegger van de analytische psychologie - beschrijft twaalf archetypische persoonlijkheden. Ik herkennmij onder andere in het type De Ontdekkingsreiziger. Die kent het subtype 'de Zoeker'.

Fragment uit een droom "Ik loop alleen maar te dwalen op deze klote planeet"

De Ontdekkingsreiziger - de dwaler - wil zihzelf vinden. Het sub-type De Zoeker wil altijd blijven groeien en leren. Onvermoeibaar en ambitieus laat hij geen steen op zijn plek leggen in zijn zoektocht naar het ontdekken van zichzelf en de wereld, de zoektocht naar betekenis.(bron: tr-ibu).

"Ook als een zoeker niets vindt, vindt een zoeker altijd iets"

Via Jung's archetypen kreeg de Zoeker in mij een derde intentie die richting geeft op mijn levenspad, , namelijk de zoektocht naar wie ik ben. Nu ik dit zo schrijf besef ik dat ik voornamelijk buiten mijzelf heb gezocht naar mezelf. Ridicuul eigenlijk! Naarmate ik dit inzicht liet inzinken werd mij ineens glashelder dat ik de antwoorden niet buiten mijzelf, maar uitsluitend in mijzelf vind. Dit inzicht verschoof van de mentale laag naar gevoelslaag. Net zoals ik het gevoel van veiligheid en zekerheid ook niet buiten mijzelf vind.

Blauwdruk voor het leven
De wijze waarop ik mezelf heb leren kennen in wie ik ben en wat mij drijft, vind ik onder andere terug in het archetype de Ontdekkingsreiziger. Dit type geeft de dynamiek in mijn leven weer, waarbij een focus ligt op mijzelf en mijn eigen pad te vinden door het leven te bestuderen. De vreugde van het ontdekken ismijn drijveer.

In de beginne
In den beginne stapte ik van punt van zekerheid naar punt van zekerheid door alles vooraf te willen weten. Hierbij waren externe factoren en/of omgevingsfactoren (de wie's, wat's, waar's en hoe's) essentieel en bepalend om gezekerd de stap naar het volgende punt te durven maken.

Ten gevolge van mijn recente levensveranderende gebeurtenis ben ik nog dieper in mijn zellfonderzoek gegaan om te ontdekken wie ik ben en wat ik wil.

"Ik ben bezield"

Nu vind en ga ik meer en meer mijn weg, mijn eigen en misschien wel mijn voorbestemde weg, met vertrouwen in elke stap, vanuit mijn kern. Zeg maar van punt naar punt, van stap naar stap. De wijze van de free solo climber.

Marcel Hermsen ~ december 2020