De aarde ascendeert en de rol van de mens/mensheid

Tien jaar geleden was ik nieuwsgierig naar een inzicht van spirit met betrekking tot systemen. 

Toen was het een algemene nieuwsgierigheid waar ik niets mee heb gedaan. Medio november ontstond een meer specifieke vraag met betrekking tot systemen en bestuurssystemen.

In een gesprek kwam kort Marxisme, Communisme en Socialisme ter sprake. Dit in relatie tot mogelijke veranderingen waarin de mensheid zich momenteel bevindt. Er zijn groeperingen die, zoals ik het interpreteer, naar een meer Communistische/Marxistische samenleving streven, die dit willen opleggen en waarbij ‘eigendom’ ter discussie staat. Er is zelfs een groepering die propageert en streeft naar: ‘In 2030 you will own nothing, but you wil be happy’, wat door sommige anderen vrij wordt vertaald in ‘You will be robbed and under mind control’. En dit alles met een achtergrond van zeer snel ontwikkelende technologie en AI (technocratie).

Wat ik mij afvraag is ‘wie beheert en/of heeft dan alle goederen’? Of anders gezegd, geldt dit ‘geen bezit’ voor iedereen of is er een kleine selecte groep die toch - toegang tot - alle rijkdommen heeft, en/of de vruchten ervan plukt.

We hebben het ook gehad over delen, er is genoeg voor iedereen, alleen is dat nu onevenredig en oneerlijk verdeeld. Met gelijkelijk delen is natuurlijk niets mis, alleen, kan dit zomaar ingevoerd of opgedrongen worden? Immers, velen hebben hun leven ingericht op grond van hoe het tot nu aan toe ging in de wereld, in hun wereld.

Ik besefte dat dit over bestuurssystemen gaat, waarop de vraag rees, hebben we als mensheid überhaupt een bestuurssysteem nodig? En ik dacht ook aan de oorspronkelijke volkeren die de aarde bevolkten en bewoonden. Volkeren die klaarblijkelijk een andere samenleving hadden, eentje vanuit en met meer harmonie.

Reden om mijn vragen aan spirit voor te leggen: “Wat kunt u hierover zeggen en wat kunt u zeggen over bestuurssystemen en over meer eerlijke op harmonie gebaseerde bestuurssystemen”?

Daar valt heel veel over te zeggen. Jullie bestuurders bijvoorbeeld handelen allemaal vanuit een eigen visie, belang of intentie. Dat is begrijpelijk voor het spel aarde, ja, ik noem het spel aarde, want zo kun je het zien. Alleen, jullie doen er veel te serieus over. De belangen, zienswijzen en dus de intenties van jullie bestuurders zijn tijdsbeeldafhankelijk en dermate verschillend dat die onderling ook een spanningsveld geven. Of dat zo de bedoeling is maakt eigenlijk niet uit, het is zoals het is en daar moeten jullie op aarde het mee doen. Dat op een bepaald moment machtsbehoud aan de orde is, is ook begrijpelijk. Macht went en als dat punt bereikt is wordt er een enorm beroep gedaan op de integriteit van de betreffend bestuurder. 

Er spelen ook allerlei psychologische invloeden een rol, een belangrijke rol. Elke bestuurder neemt zijn eigen verwondingen mee en wilt dit helen, alleen in plaats van deze te helen, worden ze vaak ingezet in een compensatiegedrag en dan eindig je vaak in een vicieuze cirkel van behoud. Iedere bestuurder heeft een eigen pad en is daar verantwoordelijk voor. Niemand anders. En ze hebben uiteindelijk altijd rekenschap aan zichzelf af te leggen, zoals dat voor ieder mens op aarde geldt. 

Er zijn ook bestuurders die de rol op zich hebben genomen om puur slecht te doen. Ze zijn intrinsiek niet slecht, maar vervullen zo’n rol. Al is die rol als zodanig vaak niet zichtbaar in het aardse domein. 

Zo ook systemen, deze zijn niet onlosmakend van de bestuurders. Neem nu het socialisme, in de kern heeft dit iets goed in zich, iets dat goed is voor de gehele mensheid. Alleen, nu komt het, in de uitvoering gaat het vaak mis. Enerzijds op grond van wat ik hierboven al beschreef en anderzijds op grond van allerlei invloeden die een rol spelen in jullie dimensie. Vergeet niet dan jullie dimensie de dimensie van de materie is, en dat dus de lessen van de materiele wereld geleerd, begrepen en geleefd mogen worden. Dat dit leidt tot verschillende vervormingen zal duidelijk zijn. 

De verschillen in materiële rijkdom in jullie dimensie zijn extreem groot. Niemand zal dat ontkennen en niemand zal dit willen als je diep in eenieders hart kijkt. Alleen, en nu komt het, het hart doet vaak niet meer mee. Dit is ook inherent aan de aardse dimensie, de dimensie der materie. Het denken is van het lichaam en het lichaam is van de aarde, dit hoort allemaal bij de aardse dimensie. Het hart is van de sterren, een hele andere dimensie. Dit is bottom-line wat in jullie dimensie conflicteert, of anders gezegd, wat in balans mag komen. 

Wat wij en jullie nu zien dat op aarde gebeurd is dat deze conflicterende dimensies [denken – hart] alleen maar meer conflicteren. Enerzijds zie je mensen die zich steeds meer richten op het denken en aan het denken vasthouden. Ze kennen een te grote waarde toe aan het denken en omdat ze hierin worden tegengewerkt vanuit de dimensie van het hart, gaan ze alleen maar meer zich hieraan vastgrijpen. In letterlijke zin worden ze niet tegengewerkt, ze ervaren dit alleen maar zo, en omdat ze ‘hart’ missen, begrijpen ze zichzelf niet.

Hetzelfde, of vergelijkbaar met diegene die zich steeds meer richten op het hart. Voor hen is het hart het enige wat echt belangrijk is en omdat ze tegenwerking ervaren van hen die zich voornamelijk op het denken richten, schieten ook zij door. Ook zij worden niet bewust tegengewerkt, alleen zij voelen zich onbegrepen.

Zodra mensen uit beiden dimensies zich nog verder vastgrijpen in hun dimensie kan het wel uitmonden in bewuste tegenwerking, wat zich kan uiten en uitdrukken in legio vormen.

Wat speelt in het groot speelt ook in het klein. Uiteindelijk komt dit hele mechanisme, deze hele systematiek terug in elk mens en het geweten is hierbij cruciaal. En daar, precies daar, ligt de potentie om deze ogenschijnlijk onoplosbare tegenstelling te harmoniseren. In elke mens zelf. Elk mens heeft in essentie de potentie om dit in zichzelf te overbruggen, om denken en hart te verbinden, zodanig dat geen van beiden dominant is, of de ander overheerst.

Wat wij ook zien is dat de bereidheid om die verbinding te vinden toeneemt en dat neemt serieuze proporties aan. Proporties die ons verheugen, want zoals het spel op aarde tot op heden verloopt stemt ons zorgelijk. 

Je ziet nu allemaal harmonische figuren zonder deze echt te zien met je mensenogen. Allemaal symmetrische figuren die in harmonie zijn. Die harmonie voel je ook. Dat is hoe het mag zijn. Nu laat ik je voelen hoe de dynamiek op aarde voelt. Rommelig, je benoemt het in één woord en benaderd daarmee de kern van hoe het ook voor ons voelt. Rommelig, chaotisch, druk, botsend, onaangenaam, inderdaad Marcel, dit zijn allemaal woorden die de disharmonie duiden. 

Deze disharmonieuze toestand lijkt onoplosbaar en niets is minder waar. Je hebt dat ervaren door de harmonie in jezelf te herstellen en dat is iets wat velen ook af en toe ervaren en zo mag het zijn. Op het moment dat je zelf in harmonie bent, creëer je een kern van harmonie en raakt de chaos je nauwelijks of zelf niet meer. Zodra je in die harmonie blijft, wordt dat sterker, en kan het zelfs zo sterk worden dat het harmonie gaat uitstralen.

Dat brengt me bij het aardegrid. Het aardegrid is gelaagd, het kent vele en meerdere lagen. Eén van die lagen wordt gevormd door mensen, je hebt dit gezien. Toen was dit grid hoofdzakelijk donker, dat wil zeggen, destijds waren er vele donkere gebieden. Wat je toen zag was dat er af een toe een puntje in het grid oplichtte en soms opgelicht bleef. Wat je zag waren mensen die de harmonie in zichzelf hebben gevonden en die staat van zijn konden behouden. Wat we je toen ook hebben laten zien, noem het een fast forward, was dat die lichtpuntjes andere lichtpuntjes activeren. Elk mens in die laag van het aardegrid, dat door mensen wordt gevormd, is zo’n lichtpuntje. Velen waren toentertijd UIT en velen zijn nu nog steeds UIT. En toch is er iets wezenlijks veranderd. Kijk maar. Ja, precies, er zijn veel meer lichtpuntjes AAN in dat hele grid. Bijna net zoveel als de lichtpuntjes die nog uitstaan. 

Je weet dat het op een kritische massa aankomt en die kritische massa is nagenoeg bereikt. Zodra die kritische masse bereikt is, verlicht het grid zichzelf in een razend tempo, omdat zoveel licht anderen activeert ook hun licht te laten stralen.

Vanuit waar ik mee begon kun je begrijpen dat er machten zijn die dit proces willen tegenhouden, willen stoppen en willen omkeren, allemaal vanuit hun drang tot behoud. The point of no return is nabij, het proces is eigenlijk al niet meer te stoppen. Sterker nog, hoe heftiger de tegenwerking, hoe snellen het gaat. Dit is natuurlijke evolutie.

Wat betreft de mogelijke hernieuwde opleving van het Marxisme is zo’n voorbeeld van krampachtig en angstvallig proberen controle te houden. Dit geldt voor elke poging om ‘het’ tegen te houden. Het is een reactieve benadering en die legt het AL-TIJD af tegen een CREATIEVE benadering.

Met ‘het’ bedoel ik de bewustwording van het onbegrensde potentieel van de mensheid, de scheppende kracht die vrijkomt met een intentie in het belang van het grootste goed van de mensheid.

Dit geeft gelijk een antwoord op je vraag over bestuurssystemen, of bestuursvormen. Al die oude vormen zijn ooit in het leven geroepen vanuit een bepaalde bedoeling. Die bedoeling kan op vrijheid of op controle, op scheppingskracht of op behoud zijn gericht. Uiteindelijk hebben al die vormen de mensheid gebracht naar NU. NU, de vooravond van een belangrijke en uiterst heuglijke gebeurtenis, namelijk: de ascentie van de aarde (*).

De aarde escendeert

Dit is niet de eerste keer dat de aarde op dit punt heeft gestaan. Velen van jullie weten dit, weten dit in de wijsheid van je hart en dat is waar je de verbinding vindt met die je in wezen bent; een multidimensionaal energetisch wezen met ongekend potentieel.

Hebben jullie als mensheid überhaupt een bestuurssysteem nodig? Die vraag kunnen jullie alleen zelf beantwoorden. Het mooie is dat het denken hier niet zoveel mee kan en alles mee denkt te kunnen. De echte antwoorden liggen in die onmetelijke diepte van jullie hart en stel je voor dat al die harten verbonden zijn, in het door mensen gevormde aardegrid, wat je ook het lichtgrid zou kunnen noemen, wetende dat dit aardegrid alle andere lagen van het aardegrid beïnvloed. 

Tot slot nog één vraag, heeft u nog een raad voor degene die uw woorden lezen?

Ja, elk mens heeft de potentie, draagt de potentie om bij te dragen aan het grootste en hoogste goed van de mensheid. Daartoe is het essentieel en wezenlijk dat elk mens zijn plaats inneemt, de plaats in het lichtgrid inneemt. Dan draagt elk mens vanuit de eigen intenties, talenten en scheppingskracht bij. Je zult dan zien dat alles, maar dan ook echt alles, naadloos op elkaar aansluit. 

Dan is er geen ongelijkheid meer, dan is er genoeg voor iedereen. Dat laatste is nu ook al zo, maar doordat er nog te veel vanuit ego gebeurd, is die verdeling ongelijk. Jullie hebben nog een aantal grote stappen te maken eer het zover is, en toch kan ik namens iedereen zeggen dat jullie op de goede weg zijn. Intrinsiek is elk mens liefde, alleen wordt dat woord vaak nog niet begrepen en verward met denkbeelden over liefde.

Hoe kan elk mens zijn/haar plaats in het lichtgrid innemen?

Elk mens, elke Ziel die zich hierdoor geraakt voelt, voelt dit resoneren en weet het antwoord hierop. Waar het op neer komt is jezelf zijn, zelf-zijn. En dat begint bij het erkennen van wat er is en wat je denkt en wat je ervaart. Daarmee geef je bestaansrecht aan wat er in jou leeft en dus aan jezelf. Dit opent als het ware de deur in jou waar je echt voor staat en wat zich kan vertalen in intenties. Intenties die je hoogste en grootste goed en dat van de mensheid dienen.

- - - - -

(*) Lees ook het blog Vliegen met condor en een 'helderdere tweede' aarde