De kracht van samen en horen in Saamhorigheid

(Kern)waarden kunnen bewust worden geleefd of uitnodigen om bewust te gaan leven.

Waarde Zelf,

Wat is er te zeggen over de kernwaarde Saamhorigheid?

Saamhorigheid, je had al een glimp van de diepere betekenis. Het is in jullie wereld een woord, in onze wereld is het een trilling, een trilling die een kern van liefde omvat. Dit had je niet gedacht hè, en toch is het zo.

Even terug naar jouw vluchtige gedachten, je splitste saamhorigheid op in ‘saam’ en horig’ en bij horig stopte je met vrij denken, omdat je de associatie kreeg met horige en de connotatie die in jullie wereld eraan gegeven is. Zo zie je dat taal grote kernen van onzuiverheid omvat. 

Een horige in jullie taal is iemand die wordt geacht gehoor te geven aan wat hem wordt verteld te doen. Dit gaat verder dan verwachtingen, het gaat over dwang en gehoorzaam je niet, dan werd je bestraft en had je honger. In die tijd dat horigen zo werden benaderd en behandeld associëren jullie met de Middeleeuwen, maar, o ja, er is een hele grote maar, ook nu zij jullie op aarde nog steeds horigen zoals hierboven beschreven.

Alleen de lijfstraffen zijn vervangen door iets anders, namelijk boetes, framing, belastingen om er een paar te noemen. 

Er dreigt weer een tijd te komen van absolute gehoorzaamheid. Dit klinkt misschien heel erg absoluut voor je, maar je weet dat dit klopt. Een vrijwillig afgedwongen gehoorzaamheid, onvoorwaardelijk. Je ziet en voelt hierin de tegenstellingen en de macht die wordt uitgeoefend. Luister je je niet dan dreigt uitsluiting, onteigening en honger. Dus wat dat dat betreft is er niet zo veel veranderd, alleen de vorm veranderd.

Dit lijkt dramatisch, en in zekere zin is dit ook gedeeltelijk zo, maar, en ook hier is een maar, elk van jullie heeft vrijwillig gekozen om deel te nemen aan het spel der aarde, of liever, het ervaringsspel der dimensie van de materie. 

Dit betekent geenszins dat saamhorigheid zoals wij die kennen en zoals dat voor de aarde en de mensheid is bedoeld een illusie is. De 4 oorspronkelijke volkeren leefden in saamhorigheid en zo mag het weer zijn. Jullie noemen dit het paradijs op aarde.

Oké, saamhorigheid zoals wij dat kennen en bedoelen. Je splitsing van het woord in ‘saam’ en ‘horig’ klopt, alleen je associatie met horige is onjuist.

Ja, we schrijven verder. Horige heeft meer de gevoelsbetekenis van ‘ik hoor me’ en ‘ik hoor je’. Dit gaat dus verder dan alleen maar luisteren, het omvat empathie en willen begrijpen wat de ander zegt en bedoelt. Met andere woorden, voelen wat de ander bedoelt en dan komen ‘ik hoor me’ en ik hoor je’ samen en daar ligt de relatie met ‘saam’. Het samen komen tot één.

Zo zie je dat het splitsen van woorden nuttig is, en tegelijkertijd dat het vervuiling kan bevatten.

Saamhorigheid is een prachtige waarde, vooral als die door een gemeenschap en zeker als deze door een heel volk gedragen wordt. Dan bestaat er geen dualiteit meer, er is geen ruimte meer voor, omdat de twee samenkomen in één.

Is dan altijd iedereen het met iedereen eens? Neen, natuurlijk niet. Elk mens komt met een bedoeling op aarde en elk mens brengt daartoe ‘iets’ mee. Zoals het ooit bedoelt is geweest, draagt elk mens de intentie om bij te dragen aan het vergroten van het liefdesbewustzijn. In de kern draagt nog steeds elk mens deze intentie, het dienstbaar zijn aan het hoogste en grootste goed van het Zelf en aan het hoogste en grootste goed van de mensheid. 

Nu kun je zeggen dat dit nog steeds gebeurt, maar is dat werkelijk zo? Het antwoord laat zich raden, neen, want het samenkomen tot één is er nauwelijks nog. Wat resteert is vooral gebaseerd op dualiteit en het behoud van die dualiteit en daarmee de macht van enkelen.

Nu zie je ook gelijk de kracht van velen zodra die zich verenigen; dus samen tot één komen. Eén liefdevolle intentie.

Laat deze woorden maar eens bezinken en weet dat er nog veel meer waarden zijn die je kunt beschouwen. Saamhorigheid is er één.